en alles is goed
er is niets gebeurt

misschien
misschien

dit jaar zwijgt onze president
bloost verlegen nu als vrouw

misbruikt wellicht
ook jij wil toch geen mannen meer

zij is vrijwilligster bij de voedselbank
zij zal wel lesbisch zijn

activiste feministe
wild piest zij op brandhaarden

berouw gedeeld door kus-kus-kus plus
confetti strooit ze over mexicanen koreanen palestijnen

over ook-gewone blauwe vrouwen
over gesluierde spaghettimonsters

over schippers naast god
over buschauffeurs naast wachtgeld

over onze lieve lieve lieve atmosfeer
goedgezind in rust en matig

het regent gebraden duiven
er is voor ieder volop manna

zelfs rouwbrieven zijn nepnieuws
dat telefoontje nooit geweest

die geliefde nee
echt niet

mijn heelal is mijn cocon
mijn heelal is mijn heelal en krimpt

 

Meryl Streep als Donald Trump

Meryl Streep als Donald Trump

Advertenties

Vandaag.
De bushalte bij de bushalte bij de bushalte.
En als je wacht op de bus, het spijt me dat ik een goede schoonzus heb.
Zij vroeg het.
Ik weet het niet.
Maar de kaart op de bushalte bij de bushalte, maar ik zei haar dat het er niet was.
Er waren veel andere mensen rond die tijd, en ze kwam recht op me af… waarom?
Eigenlijk, ik weet het niet.
Ik weet het niet.
Zij vroeg het.
Er was een man in de buurt, maar ze kwam rechtstreeks naar mij.
In Engeland is het niet gemakkelijk om met mensen te praten.
Maar in feite worden ze vaak om een aantal van hen gevraagd.
Als ik naar het station van Shin-Osaka ga, word ik gevraagd om mijn tante te vragen waar ik elke keer in de lift stap.
In Nagoya worden ze gevraagd om een ticket te kopen bij het metrostation.
Ik ben niet in de lokale, maar ik weet zeker dat het gezicht van Nagoya zeker een gezicht is.
Ik ben geboren in Tokio, waar ik geboren ben is Tokio, maar mijn geregistreerde adres is in Nagoya.
Maar het DNA is in Nagoya.
En het DNA is een complete Chubu regio…
Ik weet het niet, maar ik weet het niet, maar ik heb twee grote koffers in de metro in Osaka.
Is alles goed met je?
Als je de vraag beantwoordt, ben je een Japanner, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je, weet je.
Als je het aan deze persoon vraagt, dan vertel je het me.

Kyoto is niet Londen

Kyoto is niet Londen

Aldus de vertaling van Facebook van een bericht van een Japanse vriendin, waarvan ik nog steeds niet heb begrepen of ze in Londen woont of in Tokyo. Of toch misschien in Kyoto.
Volgens Facebook woont ze in Londen, maar tussen de regels hierboven staat heimwee beschreven.
Sorry, dat mag ik niet voor haar invullen.

Iets anders.
Vandaag weer.

Driegesprek.

Iemand vraagt me of ik elke zondag radioreporter ben.  Voetbal, langs de lijn, diverse amateurvelden.
Zo werd me door een buurvrouw ook eens gevraagd of ik geheel en al hersteld was.  Ze had me immers pas nog in het ziekenhuis gezien.
Ook werd ik ooit op vakantie (Italië) van harte herkend door een wildvreemde mevrouw, die mij in Rotterdam wist.
Dit gebeurt me ieder jaar meer dan eens en ik vraag me af: heb ik nou zoveel dubbelgangers of is het steeds weer dezelfde persoon met een drukbezet leven?

Er wordt zojuist iets geopperd over de vriendinnen van mijn vader. Dit wil ik niet weten.
Gelukkig gaat het gesprek verder via het vaderschap van onbekende Canadese bevrijders naar kinderloze echtparen, die graag een boventallige buurbaby hadden willen overnemen.

Ik hoop echt dat ik mezelf nog eens tegenkom, al is het maar als herkenbaar spiegelbeeld.
Signalement?
Een doorsnee gezicht, doorsnee haar, dito bril, snor en kleding.
Je herkent hem zo.

 

ik of één van mijn dubbelgangers

 


 

dra-ma
dra-ma
dra-ma-ma en

het A4’tje ademt nee
niet blanco nee
ach nee joh

het ademt
zomaar wat adem
schreeuwt zich dovemansoor

het is immers 9 maanden na
wat er aan vooraf was
maar nee joh

dra-ma
dra-ma
dra-ma-ma en

dit was niet de bedoeling
van de liefde of was het lust
waarvan niemand weet of wil of nee

de glijvlucht van een vouwvliegtuig
de parabool van het propje
het onleesbaar schrift

vier boodschappenlijstjes A6
een manifest hét manifest de shredder
een gestadig drenzen van ojee owee en ach en

dra-ma
dra-ma
dra-ma-ma en

vraag nou maar niet
vraag het niet
ach toe joh

Op de foto boven dit gedicht   zie je Louis Bouwmeester (1842-1925)
als Koning Oedipus in de slotscène van Oedipus (Sophocles)
(Kon.Vereeniging Het Nederlandsch Tooneel, 1897)

De hele zaterdag denken aan tekst.
Omdat je wilt dat het moet?

Terwijl je een andere wereld multitaskt met deze tekst.

Juist die dag stapt Sinterklaas in Warmond aan wal.
Het gevangen zakje pepernoten is voor kleinzoon.
Van kleindochter is de lamme arm van haar gewicht.
Hier zijn sinterklaasliedjes en thuis zijn X dozen uitgepakt, die andere X nog niet.
Verf, behang, MDF, stuc, kit, kilometers bouwmarkt en twijfelachtige keuzes.

Een opgeruimd hoofd als broedplaats voor een onvrolijk gedicht voor (toch maar weer eens) die wekelijkse prijzenslag van Pomgedichten.
Verhuizing dus, hè, nou daar wist ik wel wat vanaf, toch?
Vanuit een luchtig gemoed zoeken naar juist die tint-van-grauwe-woorden, die… eh, och…
Niet denken, dan komt het wel.

Het wordt mijn tweede gedicht geheel getypt op smartphone.
En ja hoor, we waren allemaal winnaars!
Black friday weekend, misschien.
Met z’n allen, met z’n allen, …

#verhuizing

 

 

Jin

Jin

Miya

Miya

het valt hem op steeds weer
een jaar na de verbouwing
liggen zijn opdrachtgevers in scheiding

rietveld architect
van tafel bed en ongemakkelijke stoel
raadt renovatie af

het had gekund immers
ooit
het nog even samen willen

als uitstel van groener gras
met alles anders dus beter
wanhopig verhuizen alsmaar eeuwig

tot ons scheidt de droom
van een eigen houten huis
en dan gerust in rook opgaan

 

 

… the making of …

 

denk woord
denk beeld
wie zal het zeggen
een stem spreekt

met de klank van lichaam in huid
waarop het woord
ziel
als bijna leesbaar tattoo

van het beeld van diezelfde ziel
waarin gekerfd
datzelfde lijf
als in die boomschors ooit

over een woord als geluid
waarvan de letters
zich geluidloos
stemdenken

denk maar zacht, zachtjes, heel zacht
dat gesprek met
de meneer / de mevrouw
die je best wel kent als wie ben je ook al weer