archiveren

poëzie

[kamer, tafel, verhuisdoos, tweede persoon]

K.Schippers - verplaatste tafels

K.Schippers, Verplaatste tafels

als ik goed om
me heen kijk
zie ik dat alles
verplaatst is

7x eerder ingepakt
in een doos met poëzie
‘verplaatste tafels’ van k.schippers

til de doos op tafel om
5x te bekijken

een doos op tafel
tafel waarop doos
een doos op de tafel
doos op tafel
tafel met doos

nu met zijn tweeën
dezelfde tafel met
dezelfde doos met
dezelfde bundels optillen

voor de duidelijkheid
ergens anders neerzetten

kortom: verplaatste gedichten

 

 

© jacob de bruin 2017

De vierde strofe is een kopie van ‘Doos in vijf verschillende standen op tafel’  van K. Schippers
Je zegt dat de eerste strofe op ‘De ontdekking’ lijkt.
Ja ja, dat weet ik ook wel.

 

 

[1]

de eerste
ademt weet
hoort eigen adem weet
krijgt de hik weet
valt in slaap weet sterft
en daartussen iets

[2]

alleen een tweede
draagt je baart je
kietelt en kust je
spreekt je tegen
heeft een geheim
en er is nog iets

[3]

zonder de derde
geen anderen
geen roddel
geen uitsluiting
geen biologisch ouderschap
en drie is veel

[4]

vanaf de vierde
begint het klaverjassen
voor wie kan klaverjassen
en het gaat door
het gaat alsmaar door
en ook na 7.513.065.665

 

 

1234

het schoolbord van de meester

 

 

voor wie van tellen houdt [ wat tellertjes ].

 

 

 

 

 

terwijl ik
op de sites
van keukenboer
badkamerkoning en/of
vloerengigant
als terugbelnummer
+316 1234 5678 invul
hoop ik
dat dit nummer niet bestaat

misschien dat hier iemand
engelstalig met aziatisch accent
deze keukenboer
badkamerkoning en/of
vloerengigant
wijst op een ernstig microsoft probleem

sorry

ineens weet ik het

ik ben een meneer
ik ben een meneer want
ik zie steeds
mevrouwen mooie
mevrouwen

ik werk en
loop op straat
en overal
mevrouwen mooie
mevrouwen

nu ben ik
oud glas en
zie nog altijd
mevrouwen mooie
mevrouwen

de rest is geschiedenis

© jacob de bruin

 

er is geen poort
geen brug
geen muur
geen kamer
geen heelal

er zijn er
die
van jan arends weten
en dagelijks
niet springen

anderen
vinden blind
zonder tekst
hun raam
hun balustrade

er is geen poort
geen brug
geen muur
geen weten dan
een vluchtig hoekig iets dat draait

ach – onze lieve lieve slachter
van het verbloede
het ontvelde het
uitgebeende –
laat alsjeblieft ons woord genadig falen

© jacob de bruin

aan-de-slachter

 

 

dat dat dat
dit

dat ik de trage trein doe die het landschap beweegt
dat ik dit niet zeg
dat ik niets zeg

dat ik doe alsof jij niet hoort
dat ik niets zeg
dat niet ik zwijg

dat je doet alsof je niet merkt
dat ik doe alsof
dat niet ik dit doe

dat dat dat
dit

dat onze ogen als collectezakjes rondgaan
dat deze betrapt elkaar kunnen kruisen
dat ze zichzelf ergens zullen hervinden

dat er een punt op de vloer is
dat dat snoeppapiertje dat daar ligt
dat dit ons anker wordt

dat jij hier omdat ik niet
dat ik daar want jij niet
dat onze afwezigheid ergens anders is

dat dat dat
dit