archiveren

poëzie

interessant
vindt de vrijgevestigde
we plannen snel
een vervolgafspraak

jullie zwijgen al jaren samen
zo haalt ze haar gelijk
ze heeft gelijk
en ook

alles wat jij denkt
weerspreekt ze
al jouw gedachten
denkt ze immers beter

de wereld is
een vrouwentong
van mijn moeder geleerd
moet ik zeggen van mijn vrouw

maar de vrouw
die jij je daarnet gelijk gaf
dat was je vader
jongen

Advertenties

vreemd vindt vader later
dat ze soms zo hard was en
laat hierbij iets achterwege

kijkt me aan vraagt
mededogen om wat naamloos
in het midden wacht

de vrouw van de man van moeder
ik verzin een zwarte hond
die voor haar spreekt die

zegt dat ze niet blind was nooit
verzoening liegen zou maar
het zat natuurlijk anders

onder het ongenadig mij boenen
uit liefde dus wanhopig
op hardnekkig vuil alsof ze

hetzelfde bodemloze wist waar
ze niet hém kreeg maar
met bonnetje die sapcentrifuge

ik replay mijn astra-de-film
op weg naar het station met
haar schouder mijn hand de kus

ze loopt kijkt om en lacht net
alsof ze niet lacht zwaait even zeven stills
stapt steeds weer in die trein en fade

20190211_120317.jpg

 

het is de specht die
het bos tot bomen maakt
ruim en ver en hol en
dit is dus dat bos

met in zwart zand naast dor blad
een enkele vage voetafdruk bij
één peuk met lipstick
links op het pad

geen specht gehoord
geen zand gezien geen blad
zelfs die ene zwarte kraai niet
alleen de lipstick op die peuk

terwijl ze niet eens rookt
ze was hier nooit het is
haar lipstick niet en
altijd is ze hier

vandaag
herschrijf je
de smaak van witte chocola

ze smelt
op een tong
er is een mond

(… en: op!)

daarna nieuw
diezelfde chocola nog
altijd wit ze smelt ze smaakt

(… weer: op! en nieuw en mond en tong en …)

tot zover deze volle maan
er is een nieuwe maan
er is geen maan

geen mond
geen schrift alleen
de smaak van dode mol

een mindfull grapje
van zo’n heelal met lijdzaam
alles ja ook goed het mag er zijn

de vrouw huilt zomaar
zachtjes dat mag en
hij moet dan doen
of hij niets ziet

en proberen
haar op te beuren met
een mooi zinnetje
engelstalig, frans, soit

waarna haar
you don’t bloody
kill enough damned darlings
to be a fucking poet

bewijst
dat ook zij
nog iets verwacht
van poëzie

het sneeuwt
wolvenogen
je bent winter

er is een kamer
een bed
een douche

er zijn vrij ernstige gevallen en

jij bent winter
wolvenogen
en onderweg

door het zomaar bos
naar een Albert Heijn
voor jouw eigen sigaretten

het valt dus mee

Tsjernobyl brandt
en mijn dochter zit in Praag
en alle vrouwen
zitten in Praag
zitten in Tsjernobyl
zitten in Pr

Tsjernobyl brandt
mijn dochter zit in Praag
kijkt naar het oosten
zonder het te weten

en alle vrouwen kijken
naar het oosten
in Boedapest in Wenen
kijken naar het oosten
zonder het te weten

Strontium-90
de wind draait
richting Stockholm

Russische moerassen
Baltische hoogten

Str in St
In Pr in Tsj
al vr

Norrköping
Uppsala

Tsjernobyl brandt
mijn dochter zit in Praag

de wind draait
en alle vrouwen zitten
in Tsjernobyl in Praag
zitten in Riga
in Minsk
in Tallinn

Tsjernobyl waait
naar Stockholm

alle ogen, wenkbrauwen,
jukbeenderen
zitten in Pra
zitten in Tsjer
zitten in Stock

Str-90

zit in St
in Pr
in Tsj

Str al o en wenk
En ju zin St
In Pr in Tsj al vr

al vr
in Tsj

al vr
in Tsj

[ uit: Fijn dat u luistert – © 2014 K. Schippers – Querido, ISBN 978 09 214 5607 2, blz 57, 58, 59 ]