archiveren

poëzie

aan de overkant van de kloof
fluisteren de ogen
van het bos
de nacht

ze herkauwt haar dagelijks gister
verzint 17 geurige vriendinnen
wacht niet op antwoord
er is geen vraag

geen antwoord op de vraag
grazend niet in de wei
zo zullen ze haar vinden
krijsende demonen

wij zien ze niet – zij weet
waarheid ruikt naar
iets dat schroeit
er kraakt een tak

Advertenties

voor hem is natuur koe paard en hond omdat ze mens zijn en voor haar is het jonge sla in september omdat het poëzie is

voor natuur is steen natuur als er genoeg steen is en voldoende tijd om rond te kijken en voor steen is alle natuur van steen als steen goed nadenkt

een personage uit een herdersroman verzint voor vandaag dat tussen steen en natuur een lastige liefde is met vuur en slaande deuren net als tussen hem en haar

beeld je maar niet in dat zoiets verzinnen wel haast poëzie moet zijn nee je zult met iets beters moeten aankomen

30 mei 1953: Het leggen van de eerste steen voor het crematium in Dieren door burgemeester Jan de Bruin (1902-1958)

de bel van de deur van de kapper van hem en alleman
de door de dienstmeid glanzend gepoetste schoenen
de hand en de vlieg op de rand van de asbak
de geur van old spice, brilcreem en sigaar

het is de onbekende overleden oom
het is zijn zware trage gang niet
het is zijn zware stem nee
het is niet zijn stem

hij is vaders broer
hij is de veel te grote broer
hij is die andere precies zo zelfde
hij is een handvol raadsels in verhalen

hij heeft het erg druk
hij legt een eerste steen
hij opent een crematorium
hij kijkt nog even in de oven

het wordt tenslotte westerveld

 

 

 

 

 

Milk, wetter en brea yn Ljouwert .
Mælk, vand og brød i København.
Melk, vann og brød i Oslo.
Mjölk, vatten och bröd i Stockholm.
Milch, Wasser und Brot in München.
Milch, Wasser und Brot in Salzburg.
Млеко, вода и леб во Скопје.
Mlijeko, voda i kruh u Split.
Млеко, вода и хлеб у Београд.
Latte, acqua e pane u Trieste.
Lait, eau et pain à Paris (peut-être, peut-être).
Melk, water en brood in Delft.

[ juli 1972 – juni 2018, jacob de bruin ]

iemand schrijft
toyo shibata publiceerde op 99-jarige leeftijd haar eerste dichtbundel
iemand dacht dat je dat wilde weten

lees met ijdele wanhoop haar debuut als taal
zonder de anekdote van vlekjes op origami
de huid waaronder een levend lichaam
een avondmaal tot woorden werkt

dichters zijn autistisch solipsist
2 meter lang en pubermeisje
psychiaters mensenhaters
academisch alcoholist
gediagnosticeerden
kantoormeneren
gedachtelozen
dode helden
suïcidalen
100 jaar
& drup
drup

iemand schrijft
volgens andere bronnen is toyo shibata 98 jaar bij haar debuut
ik dacht dat je dat ook wel zou willen weten

ik lees een gedicht met
een naam zij heet
vrouw

de schrijfster spreekt
maya-taal en heet
briceida

haar originele gedicht
in maya-taal heet
man

*

soms
giechelt
in aarlanderveen
in appingedam
een man zich vrouw

soms
schrikt
in zaandam
in zwolle
een vrouw zich man

*

vrij vertaald
ben ik mijn naam
letterlijk mijn naam niet

hier ben ik
dat wil zeggen niet in
ik I je ich Я ek saya én mi

en ook jij
vindt jezelf niet in
jij you tu du вы jy anda ön vi

er bestaat
maar één woord
en het is geen woord