naamloos kladblok

naamloos kladblok

De man achter de toetsen heet “ik”, want zo heet Jacob de Bruin, 26 oktober 1953, Leeuwarden.
Hier schrijf ik (wijst naar zijn bureaublad).
Het liefst typ ik op een kliktoetsenbord.
Ik heb een harde aanslag, zegt men. Klaagt men.

Het begon zo: ik koos vanuit het windows startmenu “uitvoeren”, typte “Notepad” en daarna <Enter>.
Op het bureaublad verscheen een leeg venster met in de titelbalk “Naamloos – Kladblok”.
Daar kon ik alle kanten mee uit.

Het is nu een weblog met veel achterstallig onderhoud. Het is onderhand tweemaal verhuisd en daarbij is van alles misgegaan bij het kopiëren/converteren.
Schrik niet van ongerechtigheden, ajb.
Categoriën, tags, etc.: allemaal dingen om nog-eens-te-doen. Ben er af en toe mee bezig.


Gedichten probeer ik, afgewisseld met korte verhaaltjes, losse plaatjes, schilderwerk, etc. Tekst, waarvan ik hoop dat het leuk is om te lezen, beeld waarvan ik hoop dat het leuk is om te zien
Mijn weblog is geen dagboek, eh, … hé¨, waarom schijf ik dat nou weer.
Om al dat ikkige af te vlakken. Dat denk ik en  zoiets zal het dan wel wezen (kijkt rond, ziet niemand om naar te wijzen, trekt een aantal conclusies, niet van direct belang voor de lezer).
Misschien is het niet eens een blog, Soit.


Behalve hier plaatste ik ook af en toe gedichten op het voormalige SchrijfNet van Renzo Kooi en deze vind je daar nog in het archief. Ik kijk daar nog wel eens rond.


Er is niets van mij gepubliceerd op papier.
Ik zal maar niet ‘Nog niet’ schrijven.
Wel stonden er in De Klos [nr 8] 7 gedichten van mij (site is kwijt) en in Meander [afl 208] nog één (nog nét vindbaar via google). Te gast bij Erwin Vogelezang vind je mijn zeven vissen en ik heb een hotelsuite bij de favoriete gedichten op de weblog Erwin Troost gehad (weblog is weg).


Tot begin 2007 woonde ik in Alphen aan den Rijn. Forenste elke werkdag naar Capelle aan den IJssel.  40 km in een uur of meer soms. Deed daar iets met computers. Iets leuks.
Nu ben ik verhuisd naar Apeldoorn. Fiets. 10 minuten. Geen file, zelfs geen stoplicht. Doe ook hier hetzelfde iets, dat ik leuk vind en wordt daarvoor nog steeds betaald.
Toch ben hierin net als in schrijven en schilderen slechts dilettant: ooit ben ik opgeleid tot architect in Delft.


“Senior systeemontwerper”, zei mijn kaartje in Capelle. Dat maakte me een soort van oud. Terecht. Grijs, kalend, rimpels, buik: het mooie is eraf, maar…, wat wou ik nou ook alweer zeggen. O ja, ‘systeemontwerper’ is zo’n beroep waarvan niemand goed weet wat het is. Die vaagheid past me en daarom ben ik blij met mijn nieuwe vage titel: ‘bouwer’. Kan ook daarmee alle kanten op.


Mijn eerste dichtersfavoriet vanaf mijn middelbare schooltijd was K.Schippers, nog steeds, maar ik lust heel erg veel: van Leopold tot Degenaar, via Armando, Werkman en Van Schagen. Van Van Ostayen tot en met de rest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: