Het o zo betrouwbare geheugen

Afscheidsconcert Pugh's Place (10-10-1971) - Hans Kerkhoven

Afscheidsconcert Pugh’s Place (10-10-1971) – Hans Kerkhoven

.

Als ik goed mijn best doe, ga ik me herinneren, dat ik erbij was op 10 oktober 1971 in de oude Harmonie in Leeuwarden. Het afscheidsconcert van Pugh’s Place, dus. Ja? Nee?

Ik herinner het mij nog niet helemaal, dus ga ik beter mijn best doen.
Natuurlijk was ik erbij.
Ik was immers bij alle 12 Pow-Wow’s, minifestivals op zondagmiddag in de oude Harmonie in Leeuwarden.
Geloof ik.

De beweegbare vloer van de zaal van de oude Harmonie in Leeuwarden was voor deze zondag tot horizontaal dansbaar gevijzeld, stoelen eruit, stoffige vloer aangeveegd, het publiek heeft snel wat papier en plastic bakjes gestrooid, er zijn kartonnen bekertjes, er liggen platgetrapte peuken. Denk ik.

En ik herinner me Pugh’s Place natuurlijk, onze Leeuwarder trots: de band, die maar niet door wilde breken. Eigenlijk weet ik alleen nog iets van de gitaar van Hans Kerkhoven en de vibrafoon van Nanne Kalma. En de Hammond, dat ding met een draaidende speaker bovenop. Dwarsfluit, was ik bijna vergeten. Lichtorgeltje.

Maar toch?
Nee hoor, ik was er bij, weet je wel?

Ik herinner me bijvoorbeeld heel precies: Ferre Grignard, CCC Inc, Michael Chapman, Kevin Ayers and The Whole World, Crazy World of Arthur Brown, Jackson Browne (die dus niet kwam), Solution, Supersister, de dansers van Bewth, die prachtige lichtshow van hoe heetten ze ook al weer – je weet wel – ja die, de aanstekelijk direct op de filmstrook getekende filmpjes van Norman McLaren en alles wat ik allemaal vergeten ben: dat weet ik nog.
En Hare Krishna,  wierook. tijgerbalsem, Afghaanse jassen.

Belangrijk: er waren meisjes. Die waren vaak vrolijk of juist niet en ze hadden zich mooi gemaakt.
Ikzelf droeg het zwarte pothoedje van Beppe, uitgedeukt, lint afgescheurd. Hier heb ik een gedachte bij gehad.
Of anders was het die door mezelf gehaakte haarband.
Hoedje kwijt, misschien.

En Pugh’s Place op het hoofdpodium? Geen idee. Zal wel. Youtube zegt het.

.

.

Nothing Is Real Here vond ik toen leuker. Dat nummer had toch wel bijna de top 40 gehaald, herinner ik me. Het  is wel een beetje drakerige prog, toch?

.

.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: